Politiek Den Haag struikelt over de eigen koopkrachtplaatjes en onze klanten zijn daarvan de dupe. Aan knoppen draaien, lastenverlichting hier, lastenverlichting daar. Het is een wedstrijdje creatief boekhouden geworden. Een wedstrijdje politiek armdrukken. Onze klanten interesseert dat niet, zij zijn bezig met overleven. Hun enige zorg: hoe geef ik mijn kinderen en mezelf te eten. Voor deze mensen maken wij ons hard.
Wekelijks zijn ruim 14 duizend vrijwilligers in de weer om mensen die het even zelf niet redden van een maaltijd te voorzien. Heel praktisch, de handen uit de mouwen. We doen echter meer. We zijn ook continu in gesprek met politiek Den Haag. We vertellen wat het betekent om in armoede te leven.
We vertellen ook wat de echte oplossing is om armoede te bestrijden. Vereenvoudig de systemen en zorg dat het eenvoudiger wordt om een beroep te doen op financiële middelen. Doe je dat niet dan blijft ons klantenbestand groeien. In tegenstelling tot een bedrijf doen we er alles aan om dat te voorkomen.
Schrijnende situaties
We komen schrijnende situaties tegen. Mensen die straks in de kou zitten, ouders die hun kinderen een lege broodtrommel mee naar school geven. Uit schaamte. Er klopt bij ons ook steeds vaker een nieuwe groep aan: mensen die geen beroep op voorzieningen kunnen doen omdat ze tijdelijk tussen wal en schip raken, terwijl hun verplichtingen doorlopen.
Daar ligt ook een taak voor de gemeente. Er zijn prachtige regelingen. Op papier. Als er vragen worden gesteld wordt er ambtelijk weggekeken. Natuurlijk helpen we de mensen die buiten de boot vallen. Veel effectiever zou het zijn als we echt samenwerken. Als we op gemeentelijk niveau sociale coalities zouden vormen.
Kies voor structurele samenwerking
In oktober hebben we daarover een congres georganiseerd. Er zijn veel organisaties die zich bezighouden met het bestrijden van armoede, die mensen helpen. Samenwerken op gemeentelijk niveau is een structurele keuze. Dat begint ermee dat je weet wat de andere organisatie kan betekenen en waar je ‘m kunt vinden. Natuurlijk zijn er goede uitzonderingen, maar op werkbezoek kom ik nog te vaak wethouders, gemeenteraadsleden en ambtenaren tegen die ik moet uitleggen wat de voedselbanken doen.
Mijn oproep aan politiek Den Haag is duidelijk: stop met beetje verlichting hier, beetje verlichting daar. Vereenvoudig het systeem. Mijn oproep aan de gemeentes: kom op werkbezoek bij de voedselbank in jouw gemeente, werk een paar uur mee, luister naar de verhalen van onze klanten. Dan weet je waarvoor je in de politiek zit en kun je echt iets betekenen voor je burgers.
Henk Staghouwer
Voorzitter Voedselbanken Nederland