Van een lege ijskast word je niet blij

Ruud is een toffe kerel van 58, Rotterdammer en Feyenoordsupporter in hart en nieren. Vrolijk en bijdehand. Maar een tijdje terug ging het financieel even niet zo goed. Hij kwam terecht bij de voedselbank.

‘De stap om naar de voedselbank te gaan was voor mij niet zo moeilijk. Wat moet je anders, wanneer je moet rondkomen van 50 euro in de week? Elke aanvulling is welkom. Van een lege ijskast word je niet blij, dat kan ik je wel vertellen. Ik zit nu in een traject waarin ik veel moet afbetalen. Voorlopig zit ik er nog even aan vast. Maar bij de pakken neerzitten, nee, dat doen we niet. Het helpt niet om thuis te gaan zitten kniezen.’

Gezellig
‘Ik schaam me niet dat ik bij de voedselbank loop. Ik moet wel zeggen dat mijn kinderen niet zo blij zijn met mijn situatie. Dat kan ik ook begrijpen. Maar ik geef eerlijk toe dat ik het heel fijn vind dat ik hier terecht kan, bij de voedselbank. Het is hier altijd gezellig. De vrijwilligers hier ken ik allemaal. Ik mag ze graag. Ik voel me hier hartstikke welkom. Op mijn gemak.’

Zo leer ik nog eens wat!
‘Of ik het erg vind dat ik niet zelf mijn eten mag kiezen? Welnee joh! Op deze manier eet ik dingen die ik zelf nooit zou kopen. Dus zo leer ik nog eens wat! Weet je, je verwacht niet veel, dus je bent blij met alles. Ik vind de pakketten trouwens hartstikke goed, ik ben altijd tevreden. Af en toe krijgen we zelfs biefstuk. Met Pasen en met Kerst krijg je zelfs een soort creditcard van Albert Heijn, dat je voor een tientje of 20 euro boodschappen mag doen daar. Fantastisch toch.’

Het gaat goed
Het gaat goed met Ruud. Je ziet het aan zijn gezicht en je hoort het aan zijn manier van praten. Hij wil graag verder kijken naar nieuwe mogelijkheden voor de toekomst. En zijn ijskast is niet meer leeg!

Moederdag

Moederdag is dé dag waarop kinderen graag hun moeder verrassen. Voor 1 op de 12 kinderen in Nederland is dit niet vanzelfsprekend. Zij groeien op in armoede en zelfs een dagelijks ontbijt is niet gegarandeerd. Help ons deze gezinnen een onbezorgde dag te geven!

(Deze commercial is ontwikkeld op eigen initiatief én voor eigen rekening van Creative Ground en regisseur Joris Noordenbos)

Dankjewel KNMT!

Van de Koninklijke Nederlandse Maatschappij tot bevordering der Tandheelkunde (KNMT) kregen we onlangs 500 boekjes ¨Wiwi Wit, het leven van een kindertand¨. Erg leuk én nuttig om bijvoorbeeld rond Sinterklaas in de voedselpakketten als extra kado te stoppen.

Lees hier meer en/of bekijk onderstaand filmpje.

 

Je wordt creatief als je niet zo veel hebt

“Hé Mary, ben je weer naar de kapper geweest?”, roept een vrijwilliger naar een dame met een blond kapsel. “Hoe je ’t nu hebt vind ik echt leuker.” Mary* vertelt lachend hoe ze via Facebook haar kappersbezoeken regelt. “Er is altijd wel een kapster in opleiding die een model zoekt voor gratis knippen en verven. Ja, je wordt creatief als je niet zo veel hebt hè.

In één maand zijn bijvoorbeeld alle kleinkinderen jarig en je wilt ze toch wat geven. Dan heb ik bij de kringloop een loopfietsje voor drie euro gevonden en die knap ik dan wat op. Als mijn kleinzoon het cadeau uitpakt, dan sta ik echt te glunderen. Aan een kind kun je niet goed uitleggen dat oma niks heeft. Door de voedselbank hou ik wat geld over om af en toe eens op een ijsje of aardbeien te trakteren. Dat is toch wat je wilt als oma.”

Zelf weet ze de eerste keer dat ze bij de voedselbank kwam nog goed. “Ik schaamde me kapot en was bang dat ik een bekende zou tegenkomen. Het lastigste vind ik het als een vriendin vraagt of we naar een concert gaan. Dat kan niet. Maar laatst ben ik naar Vlaggetjesdag in de Haven geweest. Broodjes mee en gratis meezingen met Wolter Kroes. Dan heb ik echt een werelddag!”

(* Mary is niet haar echte naam, deze is wel bekend bij de redactie)

Nieuwsbrief over royale giften en groei

In onze nieuwsbrief Voedselbank Vitamine berichten we dit kwartaal onder andere over:

  • € 500.000 waarmee de Nationale Postcode Loterij ons werk steunt;
  • giften dankzij de Lions clubs, klanten van Lidl en DIRK;
  • de 6% groei van ons aantal klanten in 2018;
  • de verruimde toelatingsnormen van voedselbanken en onze zoektocht naar mensen ‘onder de radar’.

Download hier de volledige nieuwsbrief.

Ik vind het zo fijn dat ik weer gastvrij kan zijn

Loes* weet hoe moeilijk het is om voor de eerste keer naar de Voedselbank te gaan. “Ik ben drie keer huilend weggelopen. De schaamte was zo groot. Ik durf het nu eindelijk ook tegen vriendinnen te vertellen. Maar in het begin begon ik al te janken als mijn moeder er naar vroeg.”

Ze heeft net haar tassen gevuld met eten en vers fruit en drinkt nog even een kop koffie. Ze vertelt hoe ze altijd heel hard heeft gewerkt en ondertussen ook drie kinderen in haar eentje moest opvoeden.
“Het lukte allemaal, maar het was erg zwaar. Na een paar rugoperaties kon ik niet meer werken, de schulden liepen op en zo ging ik uiteindelijk de schuldsanering in. En dan kom je op een zeker moment voor die eerste keer bij de voedselbank.

Weet je, goed eten, dat is het eerste waar je op voor schut gaat. ‘Ik eet wel een boterham’, denk je dan. En steeds vaker kom je de deur niet meer uit en nodig je niemand meer uit. Doordat ik nu goed eet, wordt het allemaal stabieler. Ik vind het zo fijn dat ik weer gastvrij kan zijn. Dat ik, als mijn kinderen langs komen, weer kan vragen ‘wil je een kopje soep?’

Ik zou willen dat ik eerder had geweten van het bestaan van de voedselbank. Zeker in die tijd dat ik er helemaal alleen voor stond. Ik zie de nieuwelingen hier huilend binnenkomen en probeer ze te helpen als dat kan. Ik weet hoe zwaar die eerste paar keer zijn.”

(* Loes is niet haar echte naam, die is wel bekend bij de redactie)

‘Ik vind het zo belangrijk om mezelf nuttig te maken’

Mariska* is een lieve vrouw met een warm hart. Ze draagt kleurige lippenstift en een grote glimlach. Ze is klant bij de voedselbank. En ze heeft een droom. ‘Mijn droom is om naar India of naar Afrika te gaan om de mensen daar te helpen.’

Mijn droom
‘Ja, dat is mijn droom, maar ik zou niet weten hoe ik dat moest organiseren, haha! En mijn gezondheid is niet best, dus het kan ook helemaal niet. Maar misschien dat ik binnenkort in de buurt mag gaan koken, als vrijwilliger. Maaltijden bereiden voor grote groepen mensen. Dat zou ik dolgraag willen. Ik vind het zo belangrijk om mezelf nuttig te maken.

Delen
Van mijn vader heb ik geleerd: je moet altijd delen. Naast mij woont een stel met 3 kinderen. Zij hebben het ook niet breed. Soms komt het dochtertje bij mij en zegt, tante, ik heb honger. Dan maak ik iets lekkers voor haar. Ik ben heel handig in de keuken. Met één kipfilet maak ik een maaltijd voor 5 personen! Uien, knoflook, lekkere kruiden, daarmee kan je zoveel doen. Ik moet wel creatief zijn; ik heb maar één kookpit in de keuken. Maar het kan!

Eindjes aan elkaar knopen
Eigenlijk zit ik al jaren financieel moeilijk. Vroeger lukte het nog om met hulp van familie of buren zelf de eindjes aan elkaar te knopen. Maar dat gaat niet meer. Zo ben ik bij de voedselbank terechtgekomen. Ik vind het niet te min, ik ben niet hoogmoedig. Ik heb immers geen keuze?

Ik ben 62 jaar, alleenstaand, en ik heb 2 kinderen grootgebracht. Ik ben al 14 jaar niet meer met vakantie geweest. Wat ik nog het meeste mis, is dat ik nooit eens een lekker stukje vlees kan kopen. Alles moet altijd zo goedkoop mogelijk. Daar kan een mens somber van worden.

Ik blijf lachen
Vroeger was ik caissière in een supermarkt. Toen had ik geld. Maar nu niet meer. Als je krap zit, kan je heel snel nog verder in de put te raken. Ik heb wel eens 3 weken zonder geld gezeten. En momenteel heb ik een maand huurschuld, daar moet ik 7 maanden aan afbetalen. Maar ik blijf lachen, hoor! Ik heb geen luxe in huis, ik geef geen geld uit aan spullen, daar geef ik niks om. Voor mij zijn mensen belangrijk.’

(* Mariska is niet haar echte naam, die is wel bekend bij de redactie)

Ook in 2019 ontvangen voedselbanken € 500.000 dankzij Nationale Postcode Loterij!

De Nationale Postcode Loterij steunt de voedselbanken in 2019 wederom met € 500.000. Dit werd bekend gemaakt tijdens het Goed Geld Gala op maandag 4 maart 2019.

Voedselbanken Nederland dankt alle deelnemers aan de Nationale Postcode Loterij voor dit prachtige bedrag. Voedselbanken Nederland waardeert de (structurele) steun die zij al jarenlang (sinds 2013) door de Nationale Postcode Loterij ontvangt.

De 3 miljoen deelnemers van de Postcode Loterij maken het mogelijk dat de helft van hun inleg naar goede doelen gaat op het gebied van mens en natuur. De 370,6 miljoen euro die de Postcode Loterij in 2019 doneert aan goede doelen is verdeeld over 117 organisaties.

In totaal heeft de loterij sinds 1989 ruim 5,8 miljard euro geschonken aan honderden goede doelen en maatschappelijke initiatieven.

Meer informatie vind je hier.

Foto (v.l.n.r.): Tom Hillemans, Umberto Tan, Caroline van der Graaf en Anna-Febe Hartzuiker (fotocredits Roy Beusker Fotografie)

‘Ik heb maar 50 euro per week, maar voel me vrijer dan ooit’

Sabine schuift aan voor een kop koffie. Ze heeft net haar pakket opgehaald en wil wel vertellen over hoe zij ooit bij de Voedselbank terecht kwam. Ze is eind veertig en woont samen met haar volwassen, autistische dochter. Jaren geleden is ze door haar maatschappelijk werker naar de voedselbank gestuurd. ‘Ik heb dagen gekend dat ik zelf niet at om mijn kinderen te kunnen voeden. Mijn ex en ik lagen in een ontzettend heftige scheiding, maar ondertussen woonden we nog wel in hetzelfde huis. Hij hield al het geld voor zichzelf en ik had helemaal niets om van te leven. We hebben te lang nog bij elkaar in huis gewoond. Als ik de dingen opnieuw kon doen dan was ik na de geboorte van mijn kinderen opgestapt. De eerste keer dat ik naar de voedselbank ging, vond ik echt eng. Maar eigenlijk voelde ik me meteen geaccepteerd.’

Dankbaar
‘Het ergste vind ik dat ik mijn zoon al jaren niet meer heb gezien en gesproken, die woont bij mijn ex. Mijn dochter is bij mij gebleven. Kortgeleden is vastgesteld dat ze autistisch is. Eindelijk hebben we een verklaring waarom naar buiten gaan en plekken met veel prikkels voor haar zo moeilijk zijn. We hebben per week maar 50 euro om van te leven. Dus ik ben erg dankbaar dat ik bij de voedselbank terecht kan. Ik schaam me er niet voor. Er zijn er meer in de buurt die bij de voedselbank komen.’

Vrij
‘Ik ben nu gelukkiger dan ik ooit met mijn ex-man ben geweest. Ik ben namelijk vrij. Vrij om te gaan en staan waar ik wil. En dan heb je verder niet zo heel veel nodig. De auto is ingeruild voor een tweedehands fiets. En ik hoop dat ik ooit weer een baan krijg, dan gaan we er nog iets op vooruit. Maar ik heb 18 jaar niet gewerkt, dus iets nieuws vinden valt niet mee. Mijn mooiste moment van de week is als het mijn dochter lukt om naar buiten te gaan. Dan gaan we samen naar het buurthuis voor een creatieve workshop. Dat zijn voor mij de lichtpuntjes.’
Met twee goedgevulde tassen loopt Sabine naar buiten, op weg naar haar dochter.